Transvrouw

I did it my way....

Je bent niet ingelogd.

#1 13-07-2018 20:08:55

Anne
Gebruikers
Geregistreerd: 09-07-2018
Posts: 53

Mijn comming-out

Mijn comming-out begon in 2010. In eerste instantie begon het met het dragen van leggings, voor een man toch wel al redelijk out of the box. De leggings werden opgevolgd door panty's en vrij kort daarna panty's met tricot rokjes. Mijn omgeving was de verandering in mijn kledingkeuze ook opgevallen en begon er allerlei vragen over te stellen.

Omdat mijn comming-out zich geen moment alleen in huiselijke sfeer heeft afgespeeld, spreek ik dan ook liever niet van "uit de kast". Ik heb ook nooit in een kast gezeten. Mijn nieuwe kledingkeuze voelde zo goed dat ik van beginsafaan dit in mijn leven wilde inbrengen, dus ook in mijn publieke leven.

De leggings vielen min of meer nog binnen het kader van mannelijkheid, toen er rokjes aan te pas kwamen maakte ik kennis met de ware aard van onze maatschappij en de bekrompenheid in zienswijzen. Als hetero man in een hetero-rol had ik me deze bekrompenheid nooit zo gerealiseerd. Ik was één van allen en paste volledig binnen dit kader. Dat veranderde toen ik mijn eerste tricot rokjes ging dragen. Een man in een rok, wat is dit nu? Mensen (vrouwen) waren verbaasd en hoe vaak mij niet is gevraagd wat mijn vrouw hiervan vond? Ik heb nooit goed begrepen wat daar nu zo belangrijk aan is om te willen weten. Mijn vrouw draagt ook rokken was steevast mijn antwoord.

Deze manier van denken is ons ook met de paplepel ingegoten. Gekscherend noemde ik het "Sinte-Maarten syndroom". Koeien hebben staarten en meisjes hebben rokjes aan. Twee absolute grootheden. Het is zo logisch dat meisjes rokjes dragen, als dat een koe een staart heeft. Hier valt geen spaan tussen te krijgen. Bovenstaande klinkt gek, maar is wel de manier op welke toon deze discussie gevoerd wordt.

Ondertussen ben ik (2018) 8 jaar verder en kan zeggen dat er een hoop is veranderd. Ik heb ondertussen een eigen stijl van kleden en vind het i.t.t. voorheen, super leuk om te shoppen met mijn vrouw. Mijn garderobe is volledig afgestemd op die van een gemiddelde vrouw. Door de jaren heen zijn er dingen afgegaan en bijgekomen. Ik zocht naar een nieuwe balans in mijn leven en heb die ook gevonden.

Wat ik parallel aan mijn ontdekkingsreis heb ervaren, is dat er meer is tussen hemel en aarde en zaken die ik in het begin voor onmogelijk achtte, helemaal niet onmogelijk zijn. Ik laat me over mijn toekomst dan ook liever niet in absolute termen uit, want het leven is een proces wat continu veranderd. Wat ik over mezelf kan zeggen is dat de persoon die zijn hele leven op zoek was naar zichzelf, uiteindelijk geworden is wie die wil en veel opener en meer ontvankelijk is geworden voor zijn omgeving.

In mijn nieuwe persoon heb ik een nieuw doel met een hoge geluksfactor gevonden.

Laatst bewerkt door Anne (13-07-2018 20:24:10)

Offline

Forum footer

Powered by FluxBB